Η γεύση, η παράδοση και οι μυρωδιές της Κρήτης ταξίδεψαν μέχρι τη Μελβούρνη, όπου περισσότεροι από 140 άνθρωποι συμμετείχαν στο πρώτο Φεστιβάλ Καλτσουνιών που διοργάνωσε η Κρητική Αδελφότητα.
Η ξεχωριστή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου και είχε στο επίκεντρο ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά εδέσματα της κρητικής κουζίνας, αλλά στην πραγματικότητα αποτέλεσε κάτι πολύ περισσότερο από ένα γαστρονομικό φεστιβάλ.
Ήταν μια ακόμη ευκαιρία για τους Κρήτες της Αυστραλίας να μεταφέρουν στις νεότερες γενιές ένα κομμάτι από την ιστορία, τις γεύσεις και τις παραδόσεις του τόπου καταγωγής τους.
Στο πλαίσιο του φεστιβάλ παρουσιάστηκε φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία των καλτσουνιών και στη θέση που κατέχουν στην καθημερινότητα και τη γαστρονομική παράδοση της Κρήτης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η ζωντανή επίδειξη παρασκευής καλτσουνιών, με τους επισκέπτες να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν από κοντά τη διαδικασία, ενώ μοιράστηκαν δωρεάν και κάρτες με συνταγές ώστε η παράδοση να συνεχιστεί και στα σπίτια της κρητικής ομογένειας.
Τα καλτσούνια παρουσιάστηκαν στις διαφορετικές εκδοχές τους, ψητά ή τηγανητά, με χόρτα ή τυρί και μέλι, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη στενή σχέση της κρητικής κουζίνας με τα προϊόντα της γης.
Το πρόγραμμα δεν περιορίστηκε στη μαγειρική.
Το αρχάριο χορευτικό συγκρότημα της Κρητικής Αδελφότητας παρουσίασε παραδοσιακούς χορούς, ενώ ακολούθησε αυθεντικό κρητικό τραπέζι.
Πιλάφι, λεμονάτες πατάτες και φυσικά φρεσκοφτιαγμένα καλτσούνια έφεραν για λίγες ώρες την Κρήτη στην άλλη άκρη του κόσμου.
Το πρώτο Φεστιβάλ Καλτσουνιών της Μελβούρνης έδειξε παράλληλα έναν διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι οργανώσεις της ομογένειας μπορούν να κρατούν ζωντανή την κρητική ταυτότητα.
Όχι μόνο μέσα από τις μεγάλες επετείους και τις επίσημες εκδηλώσεις, αλλά μέσα από τις γεύσεις, τις συνταγές και τις καθημερινές παραδόσεις που πέρασαν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες στις επόμενες γενιές.
Και στη Μελβούρνη, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Κρήτη, ένα ταπεινό καλτσούνι αποδείχθηκε αρκετό για να ενώσει ξανά τις γενιές γύρω από το ίδιο τραπέζι.